Żałoba

 Żałoba

Miłość, umiera jak kwiat
W mych oczach, ciemnieje świat 
Dlaczego nóż ostrzycie?

Każdy ma jedno życie
Nikt nie zasługuje na śmierć
Uniknijmy tych wrogich starć
Za niedługo przyjdzie czas
Gdy wyższa siła zabierze nas
Czuje się jak na pustyni
Tu nikt mnie lepszą nie uczyni
Rzucamy kłamstwami
Raniącymi absurdami
Złota gwiazda wkrótce zgaśnie
Kiedy ludzkość przygaśnie
Słowa odbijają się od ściany
Ten teatr od lat jest grany
Nienawiść- rodzi nienawiść
W która stronę świat chce iść?
Oby życie się zmieniło
Aby dobro zwyciężyło

Wiersz inspirowany niedzielnymi wydarzeniami podczas WOŚP, w wyniku którego zmarł Prezydent Gdańska Paweł Adamowicz.

 

 

 

 

Metaforycznie o przełomowych, ale i nie tylko, sesjach terapeutycznych.

Metaforycznie o przełomowych, ale i nie tylko, sesjach terapeutycznych.

To, co dzieje się podczas sesji, jest czymś bardzo intymnym dla pacjenta. Nierzadko są to chwile bardzo trudne i wprowadzające wiele chaosu w głowie.
Nie dziwnym jest więc to, że czasami nie chcemy, by te myśli opuściły gabinet i naszą głowę. Czytaj dalej Metaforycznie o przełomowych, ale i nie tylko, sesjach terapeutycznych.